Upadłość przedsiębiorcy wpisanego do CEIDG w trybie przepisów regulujących tzw. upadłość konsumencką

Jednym z celów nowelizacji ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (dalej jako: „PU”) jest zrównanie statusu przedsiębiorcy z „firmą” (osoby fizycznej prowadzącej  jednoosobową działalność gospodarczą) ze statusem osoby fizycznej (konsumenta). Wprowadzone przepisy zezwalają na ogłoszenie upadłości przedsiębiorcy wpisanego do CEIDG na podstawie przepisów, które dotychczas regulowały tzw. upadłość konsumencką.

Z istotnych kwestii wskazać należy, że dotychczas sąd musiał oddalić wniosek dłużnika, o ile ten doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa (była to tzw. negatywna przesłanka ogłoszenia upadłości). Aktualnie istotna pozostaje przesłanka pozytywna, czyli powstanie u dłużnika stanu niewypłacalności. Sąd zbada więc na tym etapie, czy utracił zdolność do wykonywania swoich wymagalnych  zobowiązań pieniężnych. W ustawie istnieje domniemanie (obalalne założenie), że niewypłacalność to stan opóźnienia w wykonaniu zobowiązań pieniężnych, który przekracza trzy miesiące.

Nie oznacza to jednak, że sąd w ogóle nie weźmie pod uwagę, czy upadły nie doprowadził do swojej niewypłacalności z premedytacją. Nieuczciwe zachowanie dłużnika będzie badane na etapie ustalenia planu spłaty wierzycieli. Wówczas podejmowana będzie decyzja, czy możliwe jest oddłużenie upadłego czy też nie. Oddłużenie będzie wyłączone tylko w wyjątkowych sytuacjach tj. gdy:

1) upadły doprowadził do swojej niewypłacalności lub istotnie zwiększył jej stopień w sposób celowy, w szczególności przez trwonienie części składowych majątku oraz celowe nieregulowanie wymagalnych zobowiązań,

2) w okresie dziesięciu lat przed dniem zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości w stosunku do upadłego prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono całość lub część jego zobowiązań.

Nawet w tych dwóch wymienionych powyżej przypadkach możliwe jest w dalszym ciągu stosowanie przez sąd klauzul generalnych, jakimi są względy słuszności i względy humanitarne, i uwzględnienie wniosku o oddłużenie.

Mikro przedsiębiorca nie musi już też wstrzymywać się ze złożeniem wniosku w obawie przed bezdomnością. Ustawodawca wprowadził nowy przepis art. 342a PU, w myśl które upadły będący osobą fizyczną będzie mógł zaspokoić swoje potrzeby mieszkaniowe, jak i osób pozostających na jego utrzymaniu, o ile w skład masy upadłości wchodzić będzie lokal mieszkalny albo dom jednorodzinny,  w którym mieszka upadły. Suma wydzielana upadłemu odpowiadać będzie przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy.

Dodatkową ochroną objęty został też zarówno małżonek upadłego jak i rozwiedziony małżonek upadłego, który może w drodze powództwa lub zarzutu żądać uznania rozdzielności majątkowej za skuteczną w stosunku do masy upadłości. Warunkiem jest jednak to, że w chwili powstania rozdzielności majątkowej (rozwiedziony) małżonek nie wiedział o istnieniu podstawy do ogłoszenia upadłości, a powstanie rozdzielności majątkowej nie doprowadziło do pokrzywdzenia wierzycieli. Były małżonek nie powinien się jednak stresować tym, że zostanie taką sytuacją zaskoczony – o takim uprawnieniu powinien go poinformować syndyk w zawiadomieniu o ogłoszeniu upadłości (art. 176 ust. 1b PU) .

Komentarz Kancelarii: W dobie aktualnych zmian gospodarczych wielu przedsiębiorców zastanawia się, czy w ich sytuacji najlepszym wyjściem nie będzie staranie się o ogłoszenie w stosunku do nich upadłości. Działanie takie podyktowane jest myślą, że dzięki temu ustabilizuje się ich sytuacja finansowa i możliwy będzie „nowy start”. W większości przypadków długi nie zostaną jednak „anulowane”, a jedynie rozłożone w czasie w tzw. planie spłaty wierzycieli. W każdym zaś wypadku nie da się „umorzyć” długów takich jak:

  • alimenty,
  • renta (z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci),
  • kara grzywny,
  • nawiązka lub świadczenie pieniężne (orzeczonych przez sąd jako środek karny lub środek związany z poddaniem sprawcy próbie),
  • obowiązek naprawienia szkody wynikającej z przestępstwa lub wykroczenia stwierdzonego prawomocnym orzeczeniem,
  • wykonanie obowiązku naprawienia szkody oraz zadośćuczynienia za doznaną krzywdę,
  • zobowiązania, których upadły umyślnie nie ujawnił, jeżeli wierzyciel nie brał udziału w postępowaniu.

Graphic designed by Smashicons from Flaticon https://www.flaticon.com:

 

 

Podstawa prawna:

Ustawa z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2019 r. poz. 498 ze zm.)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *